دهههای ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ میلادی
دههی ۱۹۵۰
«گرِیس مورِی هاپر» (۱۹۰۶-۱۹۹۲) در سال ۱۹۵۱ در یک کارخانهی تولید ماشین تایپ و ابزار کامپیوتری به نام «Remington Rand»، برای اولین بار از مفهوم کامپایلر استفاده کرد. قبل از آن در سال ۱۹۴۷، هاپر اولین «باگِ کامپیوتری»(bug) که یک حشرهی کوچک واقعی بود که وارد Harvard Mark II شده بود را پیدا کرد. (در واقع اولین استفاده از کلمهی «باگ» به معنی «اشکال و ایراد» حداقل برمیگردد به سال ۱۸۸۹) جان بکـِس و عدهای دیگر اولین کامپایلر FORTRAN را در بهار ۱۹۵۷ تولید کردند. LISP، یک زبان برای برنامهنویسیِ هوش مصنوعی در سال ۱۹۵۸ توسط جان مککارتی اختراع شد. در سختافزار، در ۱۹۵۹، جک کیلبای و رابرت نویس تراشه (IC: Integrated Circuit) را اختراع کردند.
یکی از اولین تراشهها
دههی ۱۹۶۰
در دههی ۱۹۶۰، علوم کامپیوتر به عنوان یک حوزهی علمی شناخته شد. در واقع این ترکیب برای اولین بار توسط جرج فرسیت که یک آنالیزعددیکار بود ابداع شد. اولین دانشکدهی علوم کامپیوتر در سال ۱۹۶۲ در دانشگاه پوردو شکل گرفت. اولین کسی که در رشتهی علوم کامپیوتر مدرک دکتری دریافت کرد، ریچارد وکسلبلات از دانشگاه پنسیلوانیا بود که در دسامبر سال ۱۹۶۵ موفق به دریافت این مدرک شد.
در این دهه زبانهای برنامهنویسی زیادی نوشته شدند. از جمله BASIC که در ۱۹۶۴ توسط جان کمنی و تامس کورتز تولید شد.
در دههی ۶۰، نظریهی اتوماتا و نظریهی زبانهای صوری به پیشرفت چشمگیری رسیدند. اینجا میتوان از افراد بزرگی مانند نوآم چامسکی و مایکل رابین نام برد. چامسکی بعدها به خاطر نظریهاش در این مورد که زبان از بدو تولد در ذهن انسان وجود دارد، و به دلیل انتقادهایش از سیاستهای خارجی ایالات متحده، مشهور شد.
اتوماتا
اثبات درستی برنامههایی که از مِتُدهای فُرمال استفاده میکردند نیز در این دهه دارای اهمیت شد. تونی هوآر در این زمینه نقش مهمی ایفا کرد. هوآر همچنین مرتبسازی سریع را اختراع کرد.
داگلاس سی. انگلبارت ماوس کامپیوتری را در ۱۹۶۸ در SRI اختراع کرد. تد هاف و فدریکو فاگین از اینتِل اولین میکروپردازشگر را بین سالهای ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۱ طراحی کردند.
یک پایهی ریاضی قوی برای آنالیز الگوریتمها نیز توسط دونالد اروین کنوث مولف دانشنامهی چهار جلدی «هنر برنامهنویسی کاپیوتری» طرحریزی شد
